X
تبلیغات
رایتل

پزشکان یک خانواده اند

تاسف واژه ای ناچیز در برابر یک مصیبت !!

ایمیل یکی از همکاران:

با درود بسیار به تک تک شما همکاران عزیز . بنده دیگر توان ادامه این وضع نابسامان بی پولی و نداشتن هزینه زندگی را ندارم و تصمیم گرفته ام مطب را بفروشم و شغل پزشکی را برای همیشه به کناری پرت کنم و ارزانی آنهایی باشد که اینچنین مرا از حرفه ام متنفر کردند.

 برای همیشه خدا حافظ ای آرزوهای برباد رفته و ای سالهای بهار جوانی که در این راه پر زحمت درس خواندن و عمر را بهدر دادن گذشت. بدرود

دکتر ع - خ ( نام کامل ایشان در نزد ما محفوظ میباشد)

gp: همکار عزیز حرفهای زیادی برای گفتن و همدردی داریم ولی شاید شانه خوانندگان مان بیش از این طاقت تحمل آن را نداشته باشد .تاملی دوباره و کوتاه برنوشته شما,  گویای همه چیز است .

عجیب است که آموزش و اشتغال پزشکان هر دو تحت تکفل یک نهاد است (وزارت بهداشت و دانشگاههای پزشکی) اما این نهاد کفایت و سلامت کاری فارغ التحصیلان دست پرورده خود را در بسیاری موارد کافی نمی داند . آیا ایشان  اعتمادی بر آموزشهای خود ندارند؟ پزشکان تحت نظر همین اساتید , که اغلب ردای ریاست را هم بر تن دارند, آموزش دیده اند پس چرا اینچنین عرصه را بر ایشان تنگ میکنند؟