X
تبلیغات
رایتل

پزشکان یک خانواده اند

وزیر بهداشت آینده چه خصوصیاتی باید داشته باشد؟

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 

نظرات همکاران گرامی:

 وزیر بهداشت آینده چه خصوصیاتی باید داشته باشد یا بهتر بگوییم چکار باید کند یا در نهایت چکار میتواند بکند.هر شخصی که بر این صندلی تکیه بزند لاجرم دوست دارد بهترینها را انجام دهد آموزش پزشکی و پیراپزشکی عالی شود کیفیت و مدیریت سطوح پزشکی خوب باشد و مردم هم راضی باشند. 
باید ببینیم این وزیر چه دارد که بخواهد این گونه خرج کند .بنده میگویم در درجه اول باید واقع بین باشند و شتابزدگی در تصمیمات نداشته باشند.گاهی اوقات میتوان با 4 آتشنشان یک آتش بزرگ را کنترل کرد و خاموش کرد ولی با صد نفر ورزشکار درجه یک خیر.  

داشتن روحیه غیر سیاسی در امر درمان یک اصل است.  

استفاده از افراد زبده در اطاق فکر که میتوانند دو گروه باشند.
1-گروه آموزشی که استفاده از اساتید بسیار برجسته را میطلبد .نکته ای که امروز هر چند بالقوه داریم اما نتوانسته به فعلیت برسد چرا که خیلی از افراد هنوز پس از سالها در سمت استادیاری باقی مانده اند و بسیاری از اساتید مجرب نیز خود را در مطبها مشغول کرده اند و تربیت افرادی که آینده درمان در دستانشان است به نوعی دچار غفلت شده است.پزشک عمومی که امروز از همین شیراز فارغ التحصیل میشود را مقایسه کنید با پزشکی که 15 سال پیش بیرون آمده است که براحتی میتوانست یک بیمارستان را بچرخاند.پس بالا بردن کیفیت آموزشی یک اصل است .
2-گروه مدیریتی که لازم نیست حتما پزشک باشد یا فوق تخصص.ما بسیاری افراد زبده تربیت کرده ایم مانند جراح قلب یا فوق تخصص گوارش و ...که بجای آنکه آنها را به سمت آموزش و درمان سوق بدهیم و از علمی که 15 سال برایش زحمت کشیده به نحو احسنت استفاده کنیم کار مدیریتی از ایشان میخواهیم .چیزی که برایش اصلا آموزش ندیده اند .من حتی اعتقاد دارم برای ریاست دانشگاه یا بیمارستان باید سابقه مدیریتی درخشان حرف اول را بزند تا وجهه علمی. و شاید بهتر باشد ببینیم توانایی این مدیریت را دارد یا خیر. چون ابقا کردن راحت است ولی اگر در کار اجرایی کم آورد مطمئنا لطمه ای که میبیند از لحاظ علمی بیشتر است .
سخن بعدی معطل ماندن بیش از حد بیماران در بدو ورود به بیمارستان برای کارهایی است که اگر به سرعت انجام شود تخت های بخصوص اورزانس بیمارستانی بیش از حد اشغال نمیشود .اگر یک مریض که وارد بیمارستان میشود در عرض یک روز تمامی کارهایش انجام شود هم مریض زودتر آرامش پیدا میکند هم تخت زودتر خالی میشود.مثلا اگر مریضی احتیاج به سونوگرافی و سی تی اسکن و ویزیت توسط دکتر قلب و جراح را دارد میتوان سریعا تمام این کارها را در عرض چند ساعت انجام داد و به نتیجه رسید ولی اگر قرار شد 2 روز در اتفاقات باشد سپس به بخش برود و دو روز برای سی تی اسکن و سپس مشاوره ها...خود به خود چند روز تخت اشغال است و باعث صدمه روحی به بیمار و هدر رفت امکانات میشود و باز میگویم افراد بسیار آموزش دیده و تیم بسیار قوی درمانی باید در اتفاقات 24 ساعته حضور داشته باشند.پاشنه آشیل هر بیمارستان اتفاقات آن است.بودن رزیدنت سال اول و اینترن در اتفاقات نه تنها دردی را دوا نمیکند بلکه بسیاری بی دلیل بستری میشوند و بسیاری از کسانی که باید بستری شوند miss میشوند.
جایگاه نظارتی نیز از اهم اهرمهای وزارت است .این که وزیر در معیت ریاست دانشگاه از جاهایی که میخواهد دیدن کند خود به یک آفت تبدیل شده و کیفیت کار وزیر را پایین میاورد.نظارت دقیق بر کار مسئولین آموزشی و مدیریتی در امر درمان بسیار حایز اهمیت است و احتیاج به یک تیم بسیار قوی دارد نه آنکه یک روزه بیایند و شب برگردند. این خصوصیت را بنده در سفرهای رهبری بسیار زیبا دیده ام که شتابزدگی در دیدارشان نیست. بازرسانی مجرب در همه حوزه ها ایشان را همراهی میکنند.از گوشه و کنار و در میان مردم اطلاعات مفیدی به دست می آورند.
هیچ از خودمان پرسیده ایم چرا فلان دستگاه بیمارستان از کار افتاده؟دلیلش چیست.من خودم یک دستگاه نوار قلب در مطب دارم به قدمت 17 سال که هنوز هم به خوبی کار میکند.چقدر کارمندان مهمترین دستگاه ها آموزش دیده اند؟بنابراین باید بدانیم از چه افرادی برای چه کارهایی استفاده کنیم تا به موقع هم پاسخگو باشند.
اساتید محترم بصورت آنکال باید و باید در بیمارستان حضور داشته باشند تا هم رزیدنتها آرامش داشته باشند و هم کار مریض سریعتر انجام شود
آنقدر بروکراسی اداری در فضای مدیریتی دانشگاه وجود دارد که گاهی انسان سرخورده میشود.گاهی برای گرفتن یک امضا باید 3 الی 4 روز دوندگی کنی تازه اگر آن مدیر مسافرت نباشد.یا در جلسه است یا در اطاق عمل است یا بازدید دارد یا رفته مرکز.... 
آموزش برای پرورش پزشکان عمومی باسواد در امر درمان , توسط اساتید با رتبه استادی , پیش نیاز هر جامعه ای است.
داشتن افراد بسیار توانمند و پرسنل آموزش دیده در بیمارستان خصوصا در بدو ورود و اتفاقات میتواند حداقل زمان را برای اشغال تختهای بیمارستانی ایجاب کند.
با داشتن همین عناصر میتوان بیمارستانهایی بسیار توانمند داشت.پزشکانی را که به روستا میفرستیم نیز باید از توان علمی بالا و شرایط روحی خوب ایشان اطلاع داشته باشیم.امکانات روستا برای تشخیص امور پزشکی پایین است پس پزشک توانمند احتیاج است . کار در روستا برای پزشک نیز سخت است چون امکانات رفاهی ندارد.واقع بین باشیم.کاری کنیم که پزشک امنیت روانی داشته باشد تا منشا خیر باشد.چندین برابر به او پول دهیم .از وزارت با او در تماس باشیم تا احساس خوبی داشته باشد.تقدیر نامه ای و ...
در تصمیمات بزرگ از افراد بزرگ استفاده کند و نیز از تمام اصحاب دخیل در آن تصمیم در مورد نتایج آن باز خواست شود.و اگر دیدند طرحی را ارایه داده ولی جواب نداده با بزرگواری کامل آنرا تعطیل کند نه از سر لجبازی به مردم و بیت المال صدمه بزند .
وزیر باید از حال و روز آن بهورز در فلان روستا خبر داشته باشد همان گونه که از اطاق بغل دستیش خبر دارد.
چشمان و گوشهای مورد وثوق داشته باشد.امر درمان وظیفه ای الهی است که قصور نمیپذیرد. 
بازپروری روحی روحیه مردم نیز از طریق همین صدا و سیما و رسانه ها بسیار کمک کننده است.
مقدمت مبارک و میمون ....که همه مسئولیم