X
تبلیغات
رایتل

پزشکان یک خانواده اند

چه کنم بی ستون ؟! که شاعرت شده ام

وتوای طرح آمدی که جان بدهی؟           یا برای جهانمان امان بدهی؟ 

که در اندامهایمان غزل بشوی؟              به زبانهای مختلف دهان بدهی؟

ولی ای طرح  آمدی که گریه کنم            و نشد راه دور را نشان بدهی

خودت اقرار کن که درد می گیرد            تن این شعر ها اگر مکان بدهی

همه ی حرفهام،کفر مطلق بود                که کمی بیشتر به من اذان بدهی

چه کنم بی ستون! که شاعرت شده ام       ........

 

   

امسال هم عیدانه داریم و نداریم                  در دل هوای خانه داریم و نداریم

یک حرف یک لبخند،گاهی  کمی اخم          یک سوژه ی جانانه داریم و نداریم

تا رد پامان را بپوشانیم ا ز شرم                 صد حیله ی رندانه داریم و نداریم

گاهی صدای رعد می آید ...و گاهی           رنگین کمان،دزدانه داریم و نداریم

یک سوطناب دار, یک سو..مشکلی نیست    ما حق آب و دانه داریم و نداریم

تا سطر سطر عشق را عاشق بمانیم            بر گریه هامان شانه داریم و نداریم

تا قله های روشنی راهی نمانده ست           ما همتی مردانه داریم و ...نداریم 

ر-کوهیانی